Participation Income

[:nl]

Research on participation income

Researcher: Rebecca Belochi

Dear readers,

Maybe you already heard of the project I am undertaking with the support of Our New Economy. For those who don’t: I am currently writing a paper on Participation Income (just PI for friends) intended for policy making that will be published by ONE. As writing a paper takes time, the coming series of posts are dedicated to introduce participation income in general until the paper is published. They will cover not only PI’s advantages but also its challenges and the state of the current debate surrounding it.

Another reason behind the publishing of these blog posts is to showcase points that will not be covered in the policy paper. Indeed, certain aspects of the academic debate, whilst relevant when thinking of PI overall, do not offer particular insights for policy making. Therefore, the coming posts will also focus on points complementary to the future paper. The goal is to increase awareness of PI and provide an interactive platform to discuss its different aspects. Any share of thoughts or questions are encouraged and appreciated!

I am already looking forward to our interactions. So don’t hesitate to comment, share these posts with interested parties, or follow me on twitter for #PIfunfacts and much more.

Kindly,

Rebecca.

  • 29 April: Renewing the welfare state

    Nederlands onderaan

    Over the last year the welfare state has been at the core of public debates as the coronavirus pandemic revealed existing weaknesses and required additional support for people. Various innovative ideas, such as an unconditional universal basic income, job guarantee and universal basic services, today seem less radical and utopian than they used to be. But should we put our faith fully in one of these options, seeing it as a silver bullet solution to all of our problems? Or should we, instead, advocate for an innovative combination that brings together the strengths of different ideas?

    Sam de Muijnck, chief economist of Our New Economy and chairman of the Think Tank of young economists of the Future Markets Consultation led by former Dutch Prime Minister prof. Jan Peter Balkenende and prof. Govert Buijs, argues for the latter. More specifically, in a new report he argues a combination of extended basic services, a job guarantee and benefits-as-a-right seems most promising. 

    On April 29th 7 pm (CET), he will present the report, followed by a panel discussion of proponents of the various ideas. The panel members are Guy Standing (founder and co-President of the Basic Income Earth Network), Andrew Percy (Co-Director of the Universal Basic Services Network at the UCL Institute for Global Prosperity) and ….

    This project and event is a collaboration between Our New Economy (ONE), Sustainable Finance Lab (SFL) & Moral Markets and is funded by the Goldschmeding Foundation and Templeton World. 

    Schedule: April 29th 2021

    • 19.00: Opening by moderator David van Overbeek
    • 19.05: Presentation report Renewing the welfare state by Sam de Muijnck
    • 19.20: Panel with Warren Mosler, Andrew Percy & Louise Haagh
    • 19.55: Closing by moderator David van Overbeek
    • 20.00: End
    Inschrijven 29 april
    Graag ontvang ik de nieuwsbrief van ONE (I would like to receive the – Dutch – newsletter)

    Vernieuwing van de verzorgingsstaat

    Het afgelopen jaar heeft de verzorgingsstaat een centrale rol gespeeld in het publieke debat, omdat het coronavirus bestaande zwaktes liet zien en er hoognodige additionele ondersteuning nodig was voor de bevolking. Verscheidene innovatieve ideeën, zoals een onvoorwaardelijk universeel basisinkomen, baanzekerheid en universele basale dienstverlening, worden momenteel als minder radicaal en utopisch gezien dan voorheen. Maar moeten we onze hoop wel vestigen op één van deze oplossingen en het als het Ei van Columbus zien? Of moeten we ons hard maken voor een innovatieve combinatie die de krachten van verschillende ideeën samenbrengt? 

    Sam de Muijnck, hoofdeconoom bij Our New Economy (ONE) en voorzitter van de denktank van jonge economen bij de Future Markets Consultation geleid door voormalig minister-president prof. Jan Peter Balkenende en prof. Govert Buijs, kiest de laatste optie. Nog specifieker, middels een nieuw rapport beargumenteert hij dat een combinatie van een uitgebreide vorm van basisdienstverlening, baanzekerheid en benefits-as-a-right als de oplossing met het grootste potentieel.

    Op 29 april om 19:00 (CET) presenteert Sam zijn rapport, gevolgd door een paneldiscussie met voorstanders van de verschillende ideeën. Het panel bestaat uit Guy Standing (oprichter en co-president van de Basic Income Earth Network), Andrew Percy (mededirecteur van de Universal Basic Services Network bij de UCL Institute for Global Prosperity) en ….

    Dit project en event is een samenwerking tussen Our New Economy (ONE), het Sustainable Finance Lab (SFL) en Moral Markets. Het is gefinancierd door de Goldschmeding Foundation en Templeton World.

    Programma: 29 April 2021

    • 19.00: Opening door moderator David van Overbeek
    • 19.05: Presentatie rapport Renewing the welfare state door Sam de Muijnck
    • 19.20: Panel met Warren Mosler, Andrew Percy & Louise Haagh
    • 19.55: Afsluiting door moderator David van Overbeek
    • 20.00: Einde

    Het event zal in het het Engels zijn vanwege de internationale gasten

    Inschrijven

    Inschrijven 29 april
    Graag ontvang ik de nieuwsbrief van ONE (I would like to receive the – Dutch – newsletter)
    Lees verder →

  • 14 april: Een duurzaam geldsysteem – pure noodzaak voor een duurzame toekomst!

    Nieuwe Economie in het hoger onderwijs. In een serie van 8 workshops krijg je als docent of lectoren inspiratie aangereikt voor de Nieuwe Economie in jouw vakgebied.
    Er is op dit moment veel gaande in het hoger onderwijs in Nederland. Circulair economy, meervoudige waardecreatie, sustainable finance, new finance, business innovation, purpose economy, … en nog veel meer. Volg de hele serie of precies die workshop die jouw aanspreekt.

    (let op – we werken vanaf nu met aanmelding)

    De workshop op 14 april 2021 16:00-17:30

    Kate Raworth vertelt in haar boek Donuteconomie: ‘Als het om geld gaat, leven we in een monocultuur. Een monocultuur die zo vertrouwd en gevestigd is dat we – zoals vissen in het water – ons er nauwelijks bewust van zijn. Het geld dat we kennen, is gebaseerd op slechts één van de vele denkbare valutaontwerpen. … Er zijn veel opties om geld opnieuw te ontwerpen.’

    Deze workshop laat de deelnemers kennismaken met de kracht van geld als transitie-instrument. Aan de hand van bestaande praktijkvoorbeelden, krijg je in 1,5 uur een spoedcursus over één van de krachtigste knoppen om aan te draaien om als samenleving van koers te veranderen.

    Heidi Leenaarts en Eric van Veluwen nemen je mee in de wereld van het circulaire geld:

    • De enorme invloed die geld heeft in onze wereld
    • De betekenis en werking van circulair geld
    • De dagelijkse praktijk van United Economy
    • Hoe circulair geld (duurzame) bedrijven sterker maakt
    • Hoe circulair geld de duurzame transitie versnelt

    Ook gaan we in op coöperatieve financiering (zonder rente) en op de wisselwerking tussen systeem- en mindsetverandering. 

    Deze workshop is tegelijk een onderzoekslab. Samen onderzoeken we hoe (het ontwerp van) geld van invloed is op de verschillende SDG’s (Sustainable Development Goals).


    Een workshop verzorgd door Eric van Veluwen (directeur Cultuur- en Congrescentrum Antropia) en Heidi Leenaarts (initiatiefnemer en bestuurslid coöperatie United Economy, auteur, circulair adviseur gemeente Amsterdam)

    Aanmelden

    inschrijven 14 april

    Inspiratie voor docenten en lectoren

    We willen je graag inspireren met een serie toegankelijk (online) en interactieve workshops. Er is gelegenheid tot netwerken en je krijgt de meest recente inzichten van front-runners. Een heleboel gratis inspiratie voor jouw onderwijsprogramma.

    Lees verder →

  • 12 April: Towards the Wellbeing Economy

    (Nederlands onderaan)

    The world faces a great number of challenges, from the immediate Covid-19 pandemic and the more long-term – but no less urgent – climate crisis and ecological breakdown, to growing inequality, insecurity, and social polarisation. The ideas of yesterday no longer provide the solutions for the problems we face today. As a result, we are living through a twice-in-a-century change in economic thinking and policy making, also known as a paradigm shift: we are moving away from neoliberal market ideas and a focus on narrow economic growth, towards an economy centred on enhancing human wellbeing in a sustainable, equitable and resilient way – also known as the Wellbeing Economy.

    Think Tank of Young Economists

    The Think Tank of young economists, of the Future Markets Consultation led by former Dutch Prime Minister prof. Jan Peter Balkenende and prof. Govert Buijs, has investigated how we can move towards the Wellbeing Economy. The young economists, Sam de Muijnck, Elisa Terragno Bogliaccini and Jim R. Surie, furthermore explored what the paradigm shift means for the public sector, financial sector and environmental policy. 

    On April 12th 7 pm (CET), they will present the report and receive a short reaction from Jan Peter Balkenende at an online event organized in collaboration with Pakhuis de Zwijger. After this, there will be a panel discussion with distinguished young economists from different European countries. The event closes with the award ceremony of the essay contest for students and young scholars of the Future Markets Consultation

    In the panel

    Philippa Sigl-Glöckner is the director of the German economic think tank Dezernat Zukunft. Previously she worked as an economist for the German and Liberian Ministries of Finance, the World Bank and the Deutsche Bundesbank.

    Amanda Janoo is the Knowledge and Policy Lead for the Wellbeing Economy Alliance (WEAll). Amanda worked for the United Nations and the African Development Bank. As a Fulbright researcher, she explored the relationship between international trade and informal employment.

    This project and event is a collaboration between Our New Economy (ONE), Sustainable Finance Lab (SFL) & Moral Markets and is funded by the Goldschmeding Foundation and Templeton World Charity Foundation, Inc.

    Schedule: April 12th 2021

    • 19.00: Opening by moderator David van Overbeek
    • 19.05: Presentation report Towards the Wellbeing Economy by Sam de Muijnck, Elisa Terragno Bogliaccini & Jim R. Surie
    • 19.25: Reaction by Jan Peter Balkenende
    • 19.35: Panel with Philippa Sigl-Glöckner & Amanda Janoo
    • 20.00: Award ceremony essay contest by Jan Peter Balkenende
    • 20.10: End

    Sign up

    Inschrijven 12 april
    Graag ontvang ik de nieuwsbrief van ONE (I would like to receive the – dutch – newsletter)

    Op naar de welzijnseconomie

    De wereld heeft te maken met een groot aantal uitdagingen, waarbij Covid-19 de meest actuele is maar, zeker niet minder urgent, hebben we ook te maken met een klimaatcrisis, ecologisch verval, groeiende ongelijkheid, onzekerheid en sociale polarisatie. De ideeën van gisteren zijn niet langer voldoende om deze hedendaagse problemen op te lossen. Dit resulteert in een noodzakelijke verandering in ons economisch denken en handelen; beter bekend als een paradigmaverschuiving. In deze veranderingen laten we het traditionele neoliberale marktdenken los, waarbij economische groei en winstmaximalisatie centraal staat en bewegen we naar een een economie waarin het welzijn van mensen in een duurzame, gelijkwaardige en veerkrachtige manier centraal staat. Dit noemen we een welzijnseconomie.

    Denktank van jonge economen

    Een denktank van een selecte groep jonge economen heeft, onder leiding van voormalig minister-president prof. Jan Peter Balkenende en prof. Govert Buijs onder de naam ‘Future Markets Consultation’ onderzocht hoe we de transitie naar een welzijnseconomie kunnen maken. Deze jonge economen, Sam de Muijnck, Elisa Terragno Bogliaccini en Jim Richard Surie hebben hierin specifiek gekeken naar de publieke sector, klimaatbeleid en de financiële sector.

    Op 12 april om 19:00 (CET) presenteren zij hun uitkomsten live in Pakhuis de Zwijger te Amsterdam aan Jan Peter Balkenende tijdens een webinar. Na deze presentatie zullen een aantal uitgekozen jonge economen uit diverse landen ingaan op de uitkomsten. Tot slot zal er een uitreikingsceremonie zijn voor de essaywedstrijd die gehouden is onder studenten en jong-werkenden onder 35 jaar.

    In het panel

    Philippa Sigl-Glöckner is de directeur van de Duitse economische denktank Dezernat Zukunft. Eerder werkte zij als econoom voor de Duitse en Liberiaanse ministeries van financiën, de Wereldbank en de Deutsche Bundesbank.

    Amanda Janoo is de Knowledge and Policy Lead voor de Wellbeing Economy Alliance (WEAll). Amanda werkte voor de Verenigde Naties en de Afrikaanse Ontwikkelingsbank. Als Fulbright-onderzoeker onderzocht ze de relatie tussen internationale handel en informele banen.

    Dit project en event is een samenwerking tussen Our New Economy (ONE), het Sustainable Finance Lab (SFL) en Moral Markets. Het is gefinancierd door de Goldschmeding Foundation en Templeton World Charity Foundation, Inc.

    Programma: 12 April 2021

    • 19.00: Opening door moderator David van Overbeek
    • 19.05: Presentatie rapport Towards the Wellbeing Economy door Sam de Muijnck, Elisa Terragno Bogliaccini & Jim R. Surie
    • 19.25: Overhandiging rapport en reactie Jan Peter Balkenende
    • 19.35: Panel met Philippa Sigl-Glöckner & Amanda Janoo
    • 20.00: Prijsuitreiking essaywedstrijd door Jan Peter Balkenende
    • 20.10: Einde

    Het event zal in het het Engels zijn vanwege de internationale gasten

    Aanmelden

    Inschrijven 12 april
    Graag ontvang ik de nieuwsbrief van ONE (I would like to receive the – dutch – newsletter)
    Lees verder →

  • Winst voor iedereen – Progressief kapitalisme in een tijd van onvrede

    Auteur: Joseph Stiglitz
    Uitgever: Athenaeum

    Joseph Stiglitz is hoogleraar economie aan Columbia University.  Van 1997 tot 2000 was hij hoofdeconoom bij de Wereldbank waar hij regelmatig kritiek op het beleid van de bank ventileerde.  In 2001 ontving hij de Nobelprijs voor de Economie en in 2002 werd hij bekend bij een breed publiek met een kritische publicatie over de negatieve gevolgen van globalisering.

    In het eerste deel van ‘Winst voor iedereen’ besteed Stiglitz veel aandacht aan een weerlegging van de neoliberale dogmatiek binnen de economische wetenschap. Hij wijst op haar medeplichtigheid bij het optuigen en legitimeren van een mondiaal economisch systeem dat mens, dier en planeet meedogenloos uitbuit. Volgens Stiglitz is het gedachtegoed van het merendeel van de neoliberale economen oppervlakkig, theoretisch makkelijk te weerleggen, en als je naar de uitkomsten van politieke experimenten met neoliberale ideeën kijkt, overduidelijk verkeerd. Dat geldt bv. voor de doordruppeleconomie, de laffercurve en het idee dat aandeelhoudersmaximalisatie ten goede zou komen aan allen.

    Ook laat hij zien dat verschillen in ongelijkheid, duurzaamheid, vrijheid, alfabetisme, gezondheid en zelfs geluk de uitkomst zijn van politieke keuzes. Er is geen kapitalistische natuurwet die zegt dat groei meer ongelijkheid vereist, zoals de friedmanianen in het kabinet van Trump beweren. Sterker nog: hoe gelijker een land, hoe hoger de groei op langere termijn.

    Stiglitz pleit voor een sterke overheid. Markten falen veel vaker dan de neoliberalen toegeven en daarom is er ook meer overheid nodig om dat falen te voorkomen. Overheidsinterventies leveren  een grotere en positievere bijdrage aan het algemeen belang dan de neoliberalen erkennen.

    In het tweede deel van het boek werkt Stiglitz een reeks beleidsvoorstellen voor een progressief kapitalisme uit. Naar zijn idee moet de overheid een actieve rol spelen bij het vergroten van de arbeidsdeelname. Werkplekken kunnen bv. ingericht worden op oudere werknemers door de werkplekken flexibeler te maken. De participatie zou ook groter kunnen worden als de beroepsbevolking gezonder is. Verder vindt Stiglitz het van essentieel belang dat er van overheidswege grootschalig wordt geïnvesteerd in onderzoek, zeker in fundamenteel onderwijs, en in het soort onderwijssysteem dat de groei van de kennis kan bevorderen. De overheid zou ook een actief arbeidsmarktbeleid moeten voeren om mensen te scholen voor nieuwe banen en moeten zorgen voor volledige werkgelegenheid, zelfs als daar een toename van de overheidsuitgaven of een verlaging van de belastingen voor nodig zou zijn.

    Stiglitz pleit in zijn boek daarnaast voor publieke kinderopvang, hogere werkloosheidsuitkeringen, betere arbeidsomstandigheden en meer arbeidszekerheid, grote infrastructurele investeringen, het garanderen van ‘een goede publieke optie’ in huisvesting, gezondheidszorg en onderwijs, en grondbelastingen, kapitaalbelastingen, CO2-belastingen en financiële transactiebelastingen.

    Deze maatregelen moeten van de Verenigde Staten een verzorgingsstaat naar Zweeds of Noors model maken. Dat is volgens Stiglitz financieel goed haalbaar: de baten wegen ruimschoots tegen de kosten op. Het voorbeeld van Zweden en andere verzorgingsstaten leert dat duurzaamheid en gelijkheid niet hoeven worden ingeruild tegen economische groei. Sterker, hoe duurzamer en hoe gelijker, hoe robuuster de economische groei op de lange termijn.


    Fred Verbeek

    Lees verder →

  • The Case for the Green New Deal

    Auteur: Ann Pettifor
    Uitgever: Verso Books

    Ann Pettifor is directeur van Policy Research in Macroeconomics (PRIME), een netwerk van economen die onderzoek doen naar Keynesiaanse monetaire theorieën en beleid, en bestuurder of adviseur bij verschillende economische denktanks en instituten.

    In haar opvatting hebben milieuactivisten het milieu te lang geïsoleerd van de economie. ‘Ze hebben oog voor alle juiste zaken – klimaatverandering, de teruglopende biodiversiteit – maar ze besteden te weinig aandacht aan wat die ontwikkelingen drijft. Het is de toename van krediet die uiteindelijk zorgt voor een toename van CO2-uitstoot. Zolang je je aandacht enkel richt op de industrie en niet op het financiële systeem daarachter los je het probleem niet op. Dat is een blinde vlek van de milieubeweging.’ Samen met een clubje geestverwanten besloot Pettifor daarom zelf op zoek te gaan naar een toekomstbestendig alternatief. Hun plan moest een antwoord bieden op zowel de economische als de ecologische crisis. Ze noemden het een ‘Green New Deal’.

    De ‘Green New Deal’ is een omvattend plan om binnen een termijn van tien jaar vijf belangrijke doelen te bereiken:

    • geen uitstoot van broeikasgassen
    • de creatie van miljoenen zinvolle, goed betaalde banen
    • het investeren in een duurzame infrastructuur en industrie
    • het garanderen van schone lucht en water, gezond voedsel, toegang tot de natuur en een duurzame omgeving voor iedereen
    • het bevorderen van rechtvaardigheid en gelijkheid

    Pettifor concludeert dat het grootste gevaar voor het ecologisch systeem komt van het geglobaliseerde, grotendeels ongereguleerde verlenen van krediet door de financiële sector waarbij hoge rentes gevraagdworden. Als rentetarieven hoger zijn dan de capaciteit van de aarde om zichzelf te herstellen wordt het ecosysteem schade aangebracht.

    Alle democratische landen staan machteloos tegenover een globaal monetair systeem dat ‘bestuurd’ wordt door private marktkrachten. De financiële markten hebben erg weinig belang om landen te ondersteunen die afwillen van hun afhankelijkheid van fossiele brandstoffen en van de organisaties die deze brandstoffen delven en distribueren.

    Landen en hun regeringen zullen de controle over deze financiële markten moeten terugkrijgen zodat investeringen gaan plaatsvinden in het belang van het ecosysteem en de maatschappij als geheel. De Green New Deal pleit voor een alternatief paradigma voor de globalisering: lokalisering. Dat betekent niet dat er in het geheel geen handel zal plaatsvinden maar wel dat landen zo veel mogelijk in hun eigen behoeften voorzien. Industriële landbouw bv. die gericht is op export naar westerse landen en die één van de grootste veroorzakers is van klimaatproblemen, zal afgebouwd moeten worden.

    Pettifor beargumenteert dat de internationale mobiliteit van kapitaal gereguleerd moet worden. Daarin ligt een belangrijke taak voor centrale bankiers, de poortwachters van kapitaalstromen. Financiële instellingen hebben namelijk toestemming nodig en moeten geregistreerd zijn bij de centrale bank. Dat geeft mogelijkheden tot regulering van deze instellingen bv. door het heffen van belasting op kapitaalstromen. Een dergelijke regulering kan het best plaatsvinden door internationale samenwerking en coördinatie.

    Pettifor stelt dat de Green New Deal gebaseerd is op de volgende economische principes: een ‘steady-state’ economie, grenzen aan het consumentisme, zelfvoorziening,  een gemengde markteconomie, een arbeidsintensieve economie, monetaire en fiscale coördinatie en het opgeven van de illusie van eindeloze economische groei.

    Voor de financiering van de Green New Deal keert Pettifor zich tegen Green Quantitative Easing en de Modern Monetary Theory. Zij stelt dat in landen met een beproefd  monetair systeem er nooit een tekort aan geld kan zijn. Een CO-2 belasting kan een belangrijke bijdrage leveren. De uitgave van staatsobligaties is ook mogelijk.

    Om de macht op de financiële sector te heroveren, zal het grote publiek eerst moeten beseffen hoeveel macht we eigenlijk al hebben, betoogt Pettifor. Dat begint bij het inzicht dat een financiële sector enkel kan functioneren bij de gratie van de publieke sector. Het is dan ook zaak dit narratief steeds te blijven herhalen en mythes te ontmaskeren.

    Het handboek ‘Change Finance, Not The Climate’ van het Transnational Institute is een gids hoe het financiële systeem herzien kan worden om de klimaatcrisis te stoppen. De centrale boodschap is dat leningen voor fossiele brandstoffen richting groene energie moeten gaan en dat publieke financiering en eigendom de infrastructuur voor een Green New Deal kan verschaffen. Het handboek is gratis te downloaden op https://www.tni.org/en/changefinance .


    Fred Verbeek

    Lees verder →

  • De Grote Transitie wordt Our New Economy

    Wist je dat De Grote Transitie (DGT) een project is van Our New Economy? Misschien niet en dat is ook begrijpelijk. Lang niet iedereen weet wie of wat er eigenlijk achter de Grote Transitie zit. De hoogste tijd voor een helderder verhaal en één duidelijke identiteit. Graag lichten we toe waarom we daarvoor kiezen. Het is verleidelijk om de hele historie te schetsen om dat allemaal helder te maken, maar het voornaamste punt is dat we vooruit willen naar een duidelijke identiteit en betere communicatie. Zo kunnen we samen met jou de Nieuwe Economie vormgeven en nog meer impact maken.

    Wij zijn ONE

    Om maar met de deur in huis te vallen: wij zijn Our New Economy (ONE). Dat is het naambordje op de deur en het is de stichting waarvoor het hele team werkt. En vanuit ONE voeren we allerlei activiteiten uit om het denken over economie in Nederland te veranderen. Dat is onze missie. We stellen ons een globale economie voor, die voorziet in goede levens voor iedereen binnen de ecologische grenzen van de Aarde, voor huidige en toekomstige generaties.

    Goed om te weten

    Om samen met jou aan de slag te kunnen voeren we veel activiteiten uit om onze missie te realiseren. Denk daarbij aan het ontwikkelen van onderwijsmaterialen voor docenten, het organiseren van workshop en lezingen voor actieve burgers en beleidsmaker, of het ontwikkelen en publiceren van nieuwe inzichten samen met onze Fellows. We doen dat graag samen met andere organisaties. Wetenschappers, docenten, beleidsmaker en burgers zijn expliciet uitgenodigd om mee te doen met die Nieuwe Economie.

    Samen naar een Nieuwe Economie

    De Grote Transitie is één van de projecten die wij vanuit ONE doen. Het is ontstaan vanuit het Platform voor Duurzame en Solidaire Economie. Via de website van De Grote Transitie informeren we iedereen over ontwikkelingen en events rondom de Nieuwe Economie. Ook willen we via de website van de Grote Transitie partijen verbinden om samen op te trekken in de transitie naar een Nieuwe Economie en daarin hebben we mooie stappen gezet.

    In Nederland zijn meer organisaties actief met het verbinden van initiatieven rondom economische transities. Op dit moment ontstaat een idee voor samenwerking onder één internationale paraplu: de Wellbeing Economy Alliance (WEAll). Daar werken we vanuit Our New Economy graag aan mee; niet vasthouden aan hetgeen we zelf creëerden, maar het doel centraal stellen en samenwerken.

    Daarom ONE

    In plaats van De Grote Transitie ga je vanaf nu steeds vaker de naam Our New Economy (ONE) tegenkomen in onze communicatie. En via ONE houden we iedereen graag op de hoogte van de ontwikkelingen van de Wellbeing Economy beweging. We vertellen je graag over onze activiteiten op gebied van onderwijs, onderzoek en praktijk. Schrijf je zeker in op de nieuwsbrief, dan hoor je vanzelf wanneer er waardevolle workshops zijn, wanneer er lesmateriaal beschikbaar komt of wanneer een interessante spreker een presentatie houdt over een relevant onderzoek.

    Onze communicatie ontvang je dus binnenkort vanuit Our New Economy (ONE). Wij zijn nog steeds dezelfde en hebben nog steeds hetzelfde doel: gezamenlijk de Nieuwe Economie vormgeven!

    Lees verder →

  • De Tirannie van Verdienste

    Auteur: Michael Sandel
    Uitgever: Ten Have

    Michael Sandel is politiek filosoof aan Harvard University, USA. In de Tirannie van Verdienste levert hij stevige kritiek op het concept meritocratie dat een kenmerk zou zijn van neoliberale economieën en dat ervan uitgaat dat iedereen met gelijke capaciteiten een gelijkwaardige plaats in de maatschappij kan bereiken ongeacht achtergrondkenmerken als opleidingsniveau van de ouders en etniciteit, mits men zich daarvoor inspant. In de eerste plaats laat hij voor de USA zien dat van deze veronderstelling weinig terecht komt. Bij de topuniversiteiten is nog steeds slechts een zeer klein percentage studenten afkomstig uit de lagere klassen. Ook bij staatuniversiteiten is aantal studenten uit de lagere klassen dat opwaartse mobiliteit vertoont geringer dan op basis van het meritocratisch principe verwacht zou mogen worden. Deze sociale mobiliteit is de laatste decennia afgenomen.

    In de tweede plaats veroorzaakt het idee dat de plaats die men inneemt in de maatschappij het gevolg is van de eigen verdienste bij degenen die de slechtste banen bekleden een gevoel van schaamte dat het hen niet gelukt is. Degenen die het wel lukt voelen zich daarentegen ver verheven boven de mislukten. Het meritocratisch principe brengt voor studenten uit de hoogste milieus wel een enorme competitiedrang met zich mee omdat hun ouders niet willen dat zij lager uitkomen dan zij zelf.

    Sandel waarschuwt voor het groeiende verschil tussen de elite en de rest. Een te grote kloof maakt het steeds moeilijker om onszelf te zien als burgers die een gemeenschappelijk leven delen. Dat brengt schade toe aan onze democratische samenlevingen. Hij ziet in deze kloof een reden voor het opkomend populisme.

    Mede door de globalisering, waardoor arbeid verplaatst is naar lagelonenlanden en de ongelijkheid binnen de USA sterk is toegenomen, is er voor de lager betaalde functies weinig maatschappelijke erkenning en waardering. Dat slaat terug op het zelfbeeld van de werknemers. De auteur pleit voor een politiek debat dat minder over de stijging op de maatschappelijke ladder moet gaan en meer over waardigheid van arbeid. Bijvoorbeeld: wat is de bijdrage aan de samenleving van degenen die werken in de reële economie in vergelijking met degenen die werken in de financiële sector op Wall Street?

    Sandel hoopt dat er een samenleving kan ontstaan, waarin alle burgers, ongeacht hun economische positie, worden gerespecteerd voor de bijdragen die ze leveren aan het algemeen welzijn, of ze nu naar de universiteit zijn gegaan of niet. Waarbij alle burgers een gevoel van zelfrespect hebben, omdat ze zien dat de samenleving hen respecteert.

    Hij beschrijft niet alleen hoe we tekort schieten ten opzichte van het ideaal van meritocratie, hij maakt ook duidelijk waarom het zelfs niet een wenselijk ideaal is als het niet gecombineerd wordt met het tegengaan van grote inkomensverschillen en de creatie van zinvolle, respectabele banen voor mensen met lagere opleidingen.


    Fred Verbeek

    Lees verder →

  • Mission Economy: A Moonshot Guide to Changing Capitalism

    Auteur: Mariana Mazzucato
    Uitgever: Allen Lane

    Marianna Mazzucato is misschien wel de meest invloedrijke econoom van dit moment en The Times noemde haar zelfs “world’s scariest economist”. Eerder schreef ze de boeken De Ondernemende Staat en De Waarde Van Alles, waarbij ze zich respectievelijk richtte op hoe overheden innoveren en hoe waarde gecreëerd wordt. Nu heeft ze een boek geschreven waarin ze haar visie op hoe onze kapitalistische economie hervormd dient te worden uiteenzet: Een Missie Economie.

    In een missie economie richten we ons niet op zoveel mogelijk economische groei, maar op het bepalen van maatschappelijke missies. Voorbeelden van zulke missies zijn het aanpakken van klimaatverandering met een Green New Deal, de coronapandemie en de grote ziektes als kanker aanpakken met sterke en innovatieve zorg, of het verminderen van ongelijkheid in digitale vaardigheden en toegang tot de digitale wereld. De inspiratie komt bij de Apollo-missie naar de maan vandaan. Deze missie liet zien hoe je met een duidelijke visie en goed leiderschap het schijnbaar onmogelijke kan bereiken.

    Mazzucato bouwt voort op de ideeën van evolutionaire economen en de twee bekende John’s van de economie, John Maynard Keynes en John Kenneth Galbraith. Maar wellicht nog belangrijker is dat ze inspiratie haalt uit een diverse groep vrouwelijke collega economen en denkers (waaronder Hannah Arendt, Elinor Ostrom, Kate Raworth, Stephanie Kelton, Edith Penrose en Carlota Perez). Zo schrijft zij zelf ook ‘it is to the future young women scholars and practitioners that this book is also dedicated’.

    Het boek begint met een korte uiteenzetting van wat de oorzaken voor de grote maatschappelijke problemen van vandaag zijn. Ten eerste, zitten we in de problemen doordat de financiële sector niet langer de echte economie ondersteunt en daar in investeert. In plaats daarvan financiert de financiële sector vooral zichzelf. Dit heet ook wel FIRE zoals de statistische categorie voor de financiële sector en de verzekerings- en vastgoedsector heet (Finance, Insurance, and Real Estate). Ten tweede, ontstaan er veel problemen doordat bedrijven zich steeds meer zijn gaan richten op korte termijn financiële winst. Ten derde, veroorzaken vervuilende praktijken de klimaatcrisis. En tot slot, worden problemen zelden aangepakt doordat overheden traag, afwezig of timide zijn.

    De achterliggende reden dat we de grote problemen van vandaag niet aanpakken is dat we verkeerde economische theorieën, ook wel mythes, aanhangen. We denken dat bedrijven waarde creëren en risico nemen, terwijl de overheid er enkel voor is om bedrijven te faciliteren en risico weg te nemen. We denken dat de overheid enkel iets moet doen als de markt faalt. Als de markt het zelf kan moet overheid niks doen. De enkele dingen die de overheid dan toch moet doen, moet ze doen alsof ze een bedrijf is. Bedrijven zijn namelijk efficiënt en overheden bureaucratisch, dus als de overheid zoveel mogelijk lijkt op een bedrijf zal dit beter zijn. Daarnaast kan het ook handig zijn om zoveel mogelijk uit te besteden. Bedrijven blijven altijd efficiënter, dus uitbesteden zal belastinggeld besparen. Tot slot, moet de overheid vooral niet dingen bepalen of beïnvloeden. Zij zal het namelijk bijna altijd aan het foute eind hebben. Het beste wat de overheid daarmee kan doen is zo neutraal mogelijk zijn en een gelijk speelveld creëren voor het innovatieve en productieve bedrijfsleven. Deze manier van denken ligt ten grondslag aan onze onkunde om de problemen van de 21e eeuw op te lossen.

    De oplossing zit hem in een nieuwe manier van denken over de economie en overheid, in andere woorden een nieuwe politieke economie. In deze manier van denken erkennen we dat waarde collectief gecreëerd wordt door het bedrijfsleven, overheden en het maatschappelijk middenveld. Overheden dienen zich te richten op het vormgeven en creëren van markten die positief bijdragen aan de samenleving, niet alleen het corrigeren van markten als iets misgaat. Organisaties, privaat maar ook publiek, moeten investeren in hun dynamische bekwaamheden om effectief te kunnen experimenteren en leren in een onzekere wereld. Financiering dient geduldig te zijn en gericht te worden op de beoogde doelen en uitkomsten. De huidige obsessieve focus op overheidsschulden en tekorten en de vraag ‘maar hoe betalen we dat’, moeten we achterlaten. Naast de risico’s en kosten, moeten nu ook de opbrengsten gesocialiseerd worden. Een eerlijke verdeling moeten we realiseren, niet door meer te herverdelen achteraf, maar door de marktuitkomsten zelf eerlijker te maken door mensen fatsoenlijk te belonen voor het werk dat zij doen en collectieve vermogensstructuren op te bouwen. Bedrijven dienen bestuurd te worden met een betekenisvol doel door alle belanghebbenden. Dus naast de aandeelhouders, moeten ook de werknemers, consumenten, de lokale gemeenschap, de bredere samenleving, natuur en aarde, mee bepalen hoe dingen gaan. De interactie tussen bedrijven en overheden dient symbiotisch, elkaar versterkend, te worden, in plaats van de huidige parasitische publiek-private ‘samenwerkingen’, waarbij het juist ten koste van de ander gaat. En tot slot, dienen burgers actief te participeren bij het vormgeven van onze economie en kiezen van maatschappelijke missies, bijvoorbeeld door middel van burgerraden.

    Verschillende landen, zoals het Verenigd Koninkrijk, Zuid Africa, Brazilië en Italië, en internationale organisaties, zoals de Europese Unie, de OESO en de Verenigde Naties, maken al gebruik van Mazzucato adviezen en inzichten, en met dit boek zal haar invloed ongetwijfeld nog groter worden. Een inspirerende econoom om te blijven volgen.


    Sam de Muijnck

    Lees verder →

  • 17 maart: Over eigendom in een gezonde onderneming

    Nieuwe Economie in het hoger onderwijs. In een serie van 8 workshops krijg je als docent of lectoren inspiratie aangereikt voor de Nieuwe Economie in jouw vakgebied.
    Er is op dit moment veel gaande in het hoger onderwijs in Nederland. Circulair economy, meervoudige waardecreatie, sustainable finance, new finance, business innovation, purpose economy, … en nog veel meer. Volg de hele serie of precies die workshop die jouw aanspreekt.

    De workshop op 17 maart 2021 16:00-17:30

    De toepassing van het eigendomsrecht is de belangrijkste sleutel naar gezonde bedrijfsstructuren enerzijds, en een (nieuwe) economie gebaseerd op wederkerigheid, anderzijds. Kate Raworth heeft het óók al gezegd; de rol van eigendom als één van de vijf meest essentiële sleutels richting de Donuteconomie.

    Deze workshop reikt ideeën aan om een aantal zeer typische maatschappelijke problemen in geheel nieuw licht te zien en geeft ruimte voor een nieuw handelingsperspectief en materiaal voor studenten.

    Jennifer zal, aan de hand van visualisaties in sneltreinvaart alle aspecten van eigendom op hoofdzaken belichten:

    • Korte inleiding over eigendom vanuit historisch perspectief naar de huidige economie
    • De rol van eigendom aan de hand van voorbeelden van bestaande bedrijven in Nederland
    • Een aantal eigendomsmodellen op een rijtje, de verbinding van eigenaarschap met ondernemerschap (van het huidige kapitalistische aandeelhoudermodel, via mede-eigenaarschap naar steward-ownership structuren)
    • Eigendom in relatie tot de andere vier belangrijkste sleutels van de Donuteconomie (purpose, governance, stakeholders, finance)
    • Hoe kunnen de business cases eruitzien als ze steward-owned zouden zijn?

    Over Jennifer Benson

    Jennifer is oprichter van The New Business as Usual. Zij is ondernemer, spreker en inspirator en ze ondersteunt ondernemers in het ontwikkelen van gezonde bedrijfsstructuren.

    Download impressie van de presentatie van Jennifer:

    Inspiratie voor docenten en lectoren

    We gaan jou inspireren met een serie toegankelijk (online) en interactieve workshops. Er is gelegenheid tot netwerken en je krijgt de meest recente inzichten van front-runners. Een heleboel gratis inspiratie voor jouw onderwijsprogramma.

    Lees verder →

  • Terugblik 5 maart: De TransitieMotor – Onzekerheid over werk en wonen

    In dit transitiegesprek, dat De TransitieMotor in samenwerking met ONE organiseerde, gingen we in op de betaalbaarheid van de basisbehoeften in Nederland. Hoe goed is die en kunnen we het verbeteren?

    Het thema van deze bijeenkomst was inkomen en betaalbare basisbehoeften. Een breed onderwerp, dus we zoomden in op de groepen die het moeilijk hebben (of krijgen), op inkomen uit arbeid en op (de kosten van) wonen.

    Programma 15-17 uur

    Op het programma stonden 4 pitches van deskundigen over de essentie van de problematiek. De gesprekken in groepen zijn niet opgenomen, maar de resultaten met oplossingsrichtingen en handelingsperspectief zijn wel beschikbaar.

    Justine Feitsma (CNV Jongeren, Coalitie-Y) spreekt over de problematiek van jongeren op de woningmarkt en arbeidsmarkt

    Sanne Lamers (Nibud) spreekt over ontoereikende vangnetten (SDG 1) en over kwetsbare groepen (qua inkomen en kosten van basisbehoeften)

    Hendrik Noten (zelfstandig onderzoeker en auteur ‘Fantoomgroei’) praat ons bij over inkomen uit onzekere arbeid (SDG 8)

    Peter Boelhouwer (TU Delft) bespreekt de betaalbaarheid van wonen (SDG 10).

    Tussendoor gaan deelnemers in groepen uiteen om te komen tot handelingsperspectief. De terugkoppeling daarop:

    Lees verder →

[:]
Deel deze pagina